ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಮಾಹಿತಿ
ದಟ್ಟವಾದ ಅರಣ್ಯ, ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವ ಸಪ್ತಗಿರಿಗಳು, ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೇಳಿಬರುವ ‘ಕೌಸಲ್ಯಾ ಸುಪ್ರಜಾ ರಾಮ...’ ಸುಪ್ರಭಾತದ ನಾದ, ಮೈ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ, ಅದರ ನಡುವೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಕ್ತರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ‘ಗೋವಿಂದ... ಗೋವಿಂದ...’ ಎಂಬ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ. ಇದು ತಿರುಮಲ. ಇದು ಬರಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳವಲ್ಲ, ನಂಬಿಕೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ.
ಬನ್ನಿ, ಇಂದಿನ ಈ ಕಥಾ ರೂಪದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭೂಲೋಕದ ವೈಕುಂಠವೆಂದೇ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಿರುಮಲದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಇಣುಕಿ, ಅಲ್ಲಿನ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯೋಣ.
ಒಮ್ಮೆ ಮಹರ್ಷಿ ಬೃಗುವು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶಾಂತಮೂರ್ತಿ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಹೊರಟರು. ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅತೃಪ್ತರಾದ ಅವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದ ಬೃಗು ಮಹರ್ಷಿ ನಾರಾಯಣನ ಎದೆಗೆ ಒದ್ದರು. ಆದರೆ ನಾರಾಯಣನು ಸಿಟ್ಟಾಗುವ ಬದಲು, ಮಹರ್ಷಿಯ ಪಾದವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಅವರ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ‘ಅಹಂಕಾರದ ಕಣ್ಣನ್ನು’ ಕಿತ್ತರು. ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕೊಲ್ಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಳು.
ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ನಾರಾಯಣನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಶೇಷಾಚಲ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ದೇವಲೋಕದ ಧನಪತಿ ಕುಬೇರನಿಂದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹಣವನ್ನು ಸಾಲವಾಗಿ ಪಡೆದನು. ಆ ಸಾಲದ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಆತ ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೇ ಇಂದು ನಾವು ನೋಡುವ ತಿರುಪತಿಯ ವೈಭವಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ.
ನೀವು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮಹಾದ್ವಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಬಲಭಾಗದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೇತುಹಾಕಿರುವ ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸೌಟನ್ನು (Stick) ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಅದರ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನ ಪರಮೋಚ್ಚ ತ್ಯಾಗದ ಕಥೆಯಿದೆ.
ಸುಮಾರು ೧೦೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್ ಎಂಬ ಪರಮ ಭಕ್ತನು ಸ್ವಾಮಿಯ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ತೋಟವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಮಣ್ಣು ಹೊರುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ದಣಿಯುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು, ಒಬ್ಬ ಸಣ್ಣ ಬಾಲಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್, "ನನ್ನ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಡುವೆ ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರವೇಶ ಬೇಡ" ಎಂದು ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ಬಾಲಕನ ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಸೌಟಿನಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದರು. ಬಾಲಕ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಾಯವಾದನು.
ಸಾಯಂಕಾಲ ಅರ್ಚಕರು ಗರ್ಭಗುಡಿ ತೆರೆದಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯ! ಸಾಕ್ಷಾತ್ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರನ ವಿಗ್ರಹದ ಗಲ್ಲದಿಂದ ರಕ್ತ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್ಗೆ ತಾನು ಹೊಡೆದದ್ದು ದೇವರಿಗೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಆ ಗಾಯದ ಗುರುತಿಗಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿಯ ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ‘ಪಚ್ಚೆ ಕರ್ಪೂರ’ವನ್ನು ಹಚ್ಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸೌಟು ಇಂದಿಗೂ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.
ತಿರುಪತಿಯ ವಿಗ್ರಹವು ಕೇವಲ ಕಲ್ಲಿನದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಅರ್ಚಕರು ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೂಡ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ‘ಜೀವಂತಿಕೆ’ ಇದೆ.
**೧೧೦ ಡಿಗ್ರಿ ತಾಪಮಾನ:** ಎಷ್ಟೇ ಚಳಿಯಿರಲಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವಾಗ ವಿಗ್ರಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ೧೧೦ ಡಿಗ್ರಿ ಫ್ಯಾರನ್ಹೀಟ್ ಇರುತ್ತದೆ. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲೂ ವಿಗ್ರಹವು ಬೆವರುತ್ತದೆ. ಅರ್ಚಕರು ಸ್ವಾಮಿಯ ಬೆನ್ನನ್ನು ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಒರೆಸಿದಾಗ ಅದು ತೇವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಇಂದಿಗೂ ಇದು ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
**ಸಮುದ್ರದ ಸದ್ದು:** ಭಗವಂತನ ವಿಗ್ರಹದ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯನ್ನಿಟ್ಟು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನು ಕ್ಷೀರಸಾಗರ ನಿವಾಸಿಯಾದ್ದರಿಂದ, ಅವನ ದೇಹದ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಈ ಧ್ವನಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಭಕ್ತರ ನಂಬಿಕೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವಿಗ್ರಹದ ಹಿಂಭಾಗವು ಯಾವಾಗಲೂ ತೇವವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಒರೆಸಿದರೂ ನೀರು ಜಿನುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿಯ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಇರುವುದು ಕಲ್ಲಿನ ಕೆತ್ತನೆಯ ಕೂದಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮೃದುವಾದ ನೈಜ ಕೂದಲು. ಈ ಕೂದಲು ಎಂದಿಗೂ ಗೋಜಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ನೀಲಾದೇವಿಯ ಕಥೆಯಿದೆ. ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ತಲೆಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿ ಕೂದಲು ಉದುರಿದಾಗ, ಗಂಧರ್ವ ರಾಜಕುಮಾರಿ ನೀಲಾದೇವಿ ತನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ನೀಡಿದಳು. ಅವಳ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದ ಸ್ವಾಮಿ, "ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಕೂದಲನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದು ನನಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ" ಎಂದು ವರ ನೀಡಿದನು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ‘ಮುಡಿ’ ಕೊಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದೆ.
ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯ ಅಲಂಕರಿಸುವ ಹೂವುಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಗೊತ್ತೇ? ತಿರುಪತಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು ೨೨ ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮವಿದೆ. ಆ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಇಂದಿಗೂ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಇಂದಿಗೂ ಮೊಬೈಲ್, ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ಮಡಿ-ಮೈಲಿಗೆಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹೂವುಗಳು, ಹಸು ನೀಡಿದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಾಮಿಯ ಸೇವೆಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ, ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಯಾವುದೇ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ತರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಗ್ರಹದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಹೂವುಗಳು ಇಲ್ಲಿಂದ ಮಾಯವಾಗಿ ಸುಮಾರು ೨೦ ಕಿ.ಮೀ ದೂರದ ‘ಯೇರ್ಪಾಡು’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಾಮಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ, ಭಕ್ತರು ಆ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸ್ವಾಮಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡದಾದ ‘ಪಚ್ಚೆ ಕರ್ಪೂರದ ನಾಮ’ವನ್ನು ಹಚ್ಚಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಗುರುವಾರದಂದು ಮಾತ್ರ ಈ ನಾಮವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಸ್ವಾಮಿಯ ನೇತ್ರ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗಲೂ ಸಹ ಸ್ವಾಮಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಿಂಚುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.
ನೀವು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಗೋಪುರವನ್ನು (ಆನಂದ ನಿಲಯಂ) ನೋಡಿದಾಗ ವಿಗ್ರಹವು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ವಿಗ್ರಹವಿರುವುದು ಬಲಭಾಗದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಇದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ದಂಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ನೋಡುವಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಈ ದೃಷ್ಟಿ ಭ್ರಮೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆ ಅಥವಾ ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಅದ್ಭುತ ಶಿಲ್ಪಕಲೆ ಎಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ರಹಸ್ಯ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಪಚ್ಚೆ ಕರ್ಪೂರವನ್ನು (Camsphor) ಹಚ್ಚಿದರೆ ಕಲ್ಲು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬಿರುಕು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಸವೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಕಳೆದ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅತಿಯಾದ ಪಚ್ಚೆ ಕರ್ಪೂರ ಹಚ್ಚಿದರೂ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗೀಚೂ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ರಾಸಾಯನಿಕವೂ ಈ ವಿಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.
ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಪತಿ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಕಾಣಿಕೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳು ತೀರಿದಾಗ ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ಉದಾರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾಮಿಯು ತಾನು ಪಡೆದ ಸಾಲದ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ಈ ಕಾಣಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ತೀರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಭಕ್ತರ ನಂಬಿಕೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹುಂಡಿಯನ್ನು ‘ಗಂಗಾಳ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ತುಂಬಿಸಲು ದಿನವಿಡೀ ನೂರಾರು ಜನರು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತಿರುಪತಿ ಅಂದಾಕ್ಷಣ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ಆ ಘಮಘಮಿಸುವ ಲಡ್ಡು ಪ್ರಸಾದ. ಇದು ಕೇವಲ ಸಿಹಿಯಲ್ಲ, ಭಗವಂತನ ಆಶೀರ್ವಾದ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯನ್ನು ‘ಪೋಟು’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಲಡ್ಡು ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸುವ ತುಪ್ಪ, ಏಲಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಬಾದಾಮಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತದ್ದು. ಈ ಲಡ್ಡುವಿನ ರುಚಿ ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿನ ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆ.
ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿಯ ಮುಂದೆ ಎರಡು ದೀಪಗಳು ಸದಾ ಉರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಈ ದೀಪಗಳನ್ನು ಯಾರು ಹಚ್ಚಿದರು ಎಂಬ ಇತಿಹಾಸವೇ ಇಲ್ಲ. ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ದೀಪಗಳು ಆರಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕುವವರು ಯಾರು? ಇವು ಹೇಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ನಿಗೂಢ.
ತಿರುಮಲ ಬೆಟ್ಟಗಳು ನೋಡಲು ಮಲಗಿರುವ ಆದಿಶೇಷನಂತೆ (ಹಾವು) ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆ ಏಳು ಬೆಟ್ಟಗಳೇ ಆದಿಶೇಷನ ಹೆಡೆಗಳು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಹನುಮಂತನು ಜನಿಸಿದ ‘ಅಂಜನಾದ್ರಿ’ ಬೆಟ್ಟವೂ ಇಲ್ಲೇ ಇದೆ.
ಒಬ್ಬ ವಿಜ್ಞಾನಿಗೆ ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಕತಾಳೀಯ ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಇದು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಒಂದು ಪವಾಡ. ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸೆಳೆತವಿದೆ, ಆ ‘ಗೋವಿಂದ’ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ.
ನೀವು ಅಲ್ಲಿನ ಕ್ಯೂನಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ನಿಂತು ದಣಿದಿದ್ದರೂ, ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಮುಂದೆ ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ವಾಮಿಯ ದರ್ಶನ ಪಡೆದಾಗ ಆ ಎಲ್ಲ ಸುಸ್ತು ಮಾಯವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದಬಾಷ್ಪ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ. ಅದೇ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಅಸಲಿ ಪವಾಡ.
ಕಾಲ ಬದಲಾಗಬಹುದು, ವಿಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ತಿರುಮಲದ ಈ ರಹಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ನಂಬಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಅಚಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಭಗವಂತ ಎಂಬುದು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ವಸ್ತುವಲ್ಲ, ಅದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ನಿಲುಕುವ ಚೈತನ್ಯ.
**"ಕಲ್ಯಾಣ ಅದ್ಭುತ ಗಾತ್ರಾಯ, ಕಾಮಿತಾರ್ಥ ಪ್ರದಾಯಿನೇ |**
**ಶ್ರೀಮದ್ ವೆಂಕಟನಾಥಾಯ, ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಯ ಮಂಗಳಂ ||"**
**ಓಂ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶಾಯ!**
ಸಂಗ್ರಹ
ಪ್ರಿಯಾ ಪ್ರಾಣೇಶ ಹರಿದಾಸ
(ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಚಿಂತಕಿ, ಲೇಖಕಿ, ಕವಿಯತ್ರಿ )
Comments
Post a Comment